Mam wrażenie

Codziennie przejeżdżam obok dzieci o zapachu przedszkolnej zupy
Przez przejścia dla pieszych
Przez krzywe mosty
Z wysiłkiem, pcham siłą woli
Albo wiatr mnie pcha a ja nie myślę nad tym zbyt wiele
Myślę o czym warto myśleć
O czym by tu pomyśleć?
O tobie?
O tym o czym powinnam?
O tym o czym wszyscy myślą?

Nie dlatego jestem, że myślę
Nie dlatego wyrosłam z ziemi żeby myśleć
I nie po to w niej spocznę

Może można jechać w nieskończoność pomimo dziejącego się czasu
Po takiej drodze z amerykańskich filmów
Z żółtym paskiem
Bo tylko taka sprawia wrażenie wystarczająco bez końca
Pozostawiającej space na myślenie
I jeszcze ma się wrażenie, że na tym może polegać wiele

Po jakimś czasie przestaje się kochać muzykę
bo sprawia ból swoją doskonałością
Jakże może być znacząca skoro jak wszystko
przestanie być?
Jakże, skoro sama w sobie po jakimś czasie
przestanie podnosić włosy na rękach?

Teraz myślę o tym, jak spada wszystko z szaf, spada z pięter
z nieba – żeby upaść
że zagra wtedy muzyka
że leżąc płasko wśród gruzów i suchego słońca
naprawdę poczuję się zdolna
przyjąć ją bezbronnie
myśląc o niej a nie o myślach.