szukałam cię

idąc wciąż pod górę
uparcie rozglądałam się wokół
tam słońce rozpala ogień w głowie
ostre kamienie raniły stopy cięły zdrętwiałe ręce
szukałam wszędzie

w bezradnej ciszy pośród hałasu
kropli wody szybszym oddechu wąskiej przełęczy na przestrzeni czasu
w podłych zaułkach w pałacach z drewna i kamienia

- wola znalezienia bywa niezłomna
wszak jest napisane: szukajcie a znajdziecie" -

wypytywałam o ciebie ludzi
- poeci lokalni mędrcy niestrudzeni podróżni
wszyscy oni powtarzali jakieś plotki
poza tym
nikt nic nie wiedział

raz jeden
wydawało mi się że widziałam
przez mgnienie oka
krócej niźli się zamyka powieka
coś jak odbity obraz
cień twojego Cienia

- ale wystarczyło zgasić światło by wszystko zniknęło -

teraz
w całkowitej ciemności
prawdzie własnego istnienia
jestem spokojna
już nie szukam
wiem
że ciebie nie ma