bez tytułu
Daj mi uśmiech prosty
Szczęście małe niczym
Kropelka rosy
Jedno serce na dwa kawałki chleba podzielone
Wiarę że można zawsze
I w to że słowo nigdy
z ust ulatujące
Będzie mniej bolało
Niż rany z rąk Twoich wiecznie żywe
Szczęście małe niczym
Kropelka rosy
Jedno serce na dwa kawałki chleba podzielone
Wiarę że można zawsze
I w to że słowo nigdy
z ust ulatujące
Będzie mniej bolało
Niż rany z rąk Twoich wiecznie żywe

My rating