120

zatrzymałam się sto dwadzieścia dni temu
ruchem arytmii powolnym
z książkowym opisem osłupienia
przeciągnęłam sekundy w minuty

gdy nie pytając o nic otrzymałam odpowiedź
łagodną jak zawsze i łagodną jak ty
zachłysnęłam się wodą otworzyłam oczy
na twardą trawę spadłam z wysokości

zastanawiam się po czterech miesiącach
które dla mnie nigdy nie minęły
czy tobie minęły a skoro tak
kim jeśli nie mną
jest teraz twój świat?