U lekarza

Opowiedzieć będzie Wam miło,
Co z gabinetu dochodziło.
U lekarza była żona i mąż,
W poczekalni on -marudził wciąż.


Żona że tylko ją trochę boli
I to ona nerwowa się zrobiła,
Kiedy musiała mimo swej woli,
Przyznać że leków nie lubiła.


O dolegliwości pyta , bada,
Tętno mierzy, serce obsłuchuje.
Na nic zda się moja porada
I do szpitala zaraz kieruje.


Z wyrzutem żonie dogaduje
Maż, znów zmartwiony na tę wyrocznię
-Doktorze ja już to dopilnuję ,
Mą żonę sam zawiozę niezwłocznie.


I nagle znów odzywa się żona ,
Mąż też chory- wciąż stęka po nocy.
Proszę go zbadać -jestem zmartwiona,
On bardziej potrzebuje pomocy.


Mąż nieśmiały staje się powoli,
Kiedy to lekarz jego się pyta.
Ma żona wie lepiej co mnie boli
I zapomina w gębie języka .


Lekarz – żona mówiła o sobie ,
Teraz na dolegliwości pana
-Panie mężu co dokucza Tobie?
Powiedz sam -żona mówiła sama.


Po zbadaniu wybiegł jak oparzony,
Nawet do widzenia nie powiedział mąż,
Lecz jednak wrócił do swej żony,
Choć bardzo chory ... już nie stękał wciąż.