***

Firany na różowo zafarbowałam,
by świat piękniejszy się wydawał.
Niestety na nic się to nie zdało,
Wszystko wciąż mnie dołowało.
Dość już miałam stanu tego,
Typowo damskiego, bardzo niefajnego.
Nie pomogły czekolady,
Hektolitry oranżady,
Słodkości wodospady.
Pomyślałam: „Rzucę się z estakady!”,
Wciąż dążyłam do samozagłady.
Jednakże miałam wystarczająco rozwagi
A może równowagi?
Bo gdy stałam już na skraju,
Rozmyśliłam się, jak to mam w zwyczaju
I pobiegłam do tramwaju,
By tam kontynuować przemyślenia
Oraz dokładne badania
Własnego ja.