wiosenną nocą

Pozwól spojrzeć przez ciemnię źrenic
Dobić się delikatnie, acz skutecznie,
Wędruję wzrokiem po linii ust.


Północ mdli swoją powierzchnią,
Dlatego zostań ze mną na ławce do trzeciej
Poczekamy na świtanie, zabijemy noc wspólnymi siłami
Zapomnij o huczącym stworzeniu, co zawodzi nadal
Mimo upływu miesięcy.
Coś się kończy, a coś rozpoczyna.


We mgle tonie zarys drzew
Ciągną się rozmowy o wachlarzu tematów różnorodnych
A Ty coraz bliżej mnie.
Ja-cóż niespokojna duchem zakrywam twarz przed chłodem.
Milczymy wpatrując się w czerń nieba, cicho ujmując chwile.




Jaki wiersz powstaje z zespolenia Dusz?