CZYSTY POETA

Cóż można ofiarować
Tysiące złotych monet ?
Kilka starych szmat ?
Chruścianą chatkę czy piękny dom ?
Szczerością zapisana kartka
W zamian żądza tego świata?

Każda litera pieści
W sercu się mieści
Wykrzykniki papierowe krzyki
Znak zapytania myśli rozdwaja
Strofy budowane
Słoną cieczą oblewane
Skromnością dotknięty
Szacunkiem owinięty
Obcych i krewnych
Miłością odziany
Świecącą zagładą ?
Parzącą złudną jasnością ?
Chciwością nie przybity
Ukłonem odwzajemniony
W plastiku nie żyjący
Smakiem jego nie zachwycający
Pogardy nie widzący
W ubóstwie pełnią życia żyjący
Kwiatem zdziwiony
W niebo patrząc zadumany
W liściu życie sens widzący
Widzi słyszy czuje dotyka zerka
Prawą ręką z lewej piersi to wyciąga
To człowiek pełen dźwięku
Mocy chórzystki
Talentu pianisty
Słuchu gitarzysty
Rytmu perkusisty
To człowiek szacunku
Godny wszelkiego ratunku

I gdy nic nie osiągnie
I w starej bacówce spocznie
Przy ciepłym kominku ?
I w dłoni od Boga podarunek
To deszcz z oczu poleci
Na te kartki nie spełnione przeklęte !
Myśli miłością owinięte
Na twórczość ogniem dotkniętą ?
By życie przeżyć i z myślami w niebiosa przybyć ?
Oczy pragną papieru
Zapachu koloru ...
Drżącą dłonią pisząc ostatnie uczucie
Wolne pozostanie
Czysty Poeto