PUSTKA

author:  Magda Zw
5.0/5 | 6


w tej pustce nawet pustka nie istnieje
a to co by mogło się stać, nigdy się nie dzieje
bezszelestna nicość nawet smutku nie wywołuje
bo jak czuć, jak nic sie nie czuje?

bo kresem nicości jest jej początek
bo nicość nicości to jej kolejny wątek
nie może być smutkiem, nie może być śmiechem
nicośc jest niczym, jest tylko echem

nie może być szelestem, ani czyimś gestem
nie może być mną, bo ja czymś jestem
nie może być szczęściem, nie może być pechem
bo w nicości cokolwiek byłoby grzechem

czasem w tej pustce widzę siebie
bo pustkę czuję, kiedy nie ma przy mnie Ciebie
myślami błądze, lecz nic nie czuję
bo w pustce niczego sie nie znajduje

Więc gdzie jesteś mój jedyny?
być może próżno w tej pustce szukać przyczyny
nieistnienia tej miłości
bo w koncu w pustce szukać można tylko nicości

Poem versions


 
COMMENTS


My rating

My rating:  

Moja ocena

fajnie
My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

Czy mówienie o sensie sensu jest bez sensu?

Czy pisanie o pustce pustki też ma sens? Nie wiem :-)
Ta próba jest nawet ciekawa, taka metafizyczna...
Według mnie poeta musi mieć w sobie coś z filozofa, ale nie za dużo...
Jednak dwie ostatnie strofy psują klimat wiersza...wiem, wiem, pewnie pisząca chciała przelać swoje miłosne uczucia, ale wiersze nie zawsze to znoszą...taka jest prawda niestety :-/.
Kompromisowym wyjściem jest ubranie takich miłosnych uczuć w lepsze konstrukcje słowne ;-)
Powodzenia w kolejnych wierszach na emulti!