...

Przesuwa się
niespiesznie gładząc jedwabne fale
po ściankach co miękko w górę i w dół płyną

i gdyby tak pozostać mógł

lotem ptaków podniebnym
dygotliwym w odczuciu porywem każdej cząsteczki
przylgnąć do snów bezsennych
by je tulić w ramionach

barwiony anatomią ciepła
recytować mógł słońce
zatrzymać na palcach wilgotne niebo
a wszystko co mgliste wyobcować w sobie

pogrążyć...




Hope Love