Rysa na krze

Śnieg to cisza, która leczy
Jest pismem nieba
Nieodczytanym i do odczytania
Dopiero przy biegunie
Przesilenia łez

Natura
W absolutnym sekrecie
Przygotowuje wiosenny spektakl
Za żelazną kurtyną
Z naszych anielskich
Inskrypcji ze szronu

Kiedy odkryliśmy
Kontury płatka śniegu
On właśnie rozwiązał
Swoją umowę
O dzieło nakrycia pierzyną
Ziemi obiecanej

Za siedmioma górami
Za siedmioma morzami
Jest lud,
W którym rozlała się rozpacz
Z jesiennymi gwiazd warkoczami
I płonie od namiętności
Tysiącem wartości

Choć jest nas
Zmrożona kra
Ni dymów, ni rad
O Oświecenie
Mogą psy łkać

A rys ni może być
Nieskończoność