Nike z Samotraki

Łzy na policzku
Mokły w deszczu
Podest nad jeziorem
Był platformą schronienia
Dla jej wnętrza

Niczym Nike z Samotraki
W mokrej szacie łopoczącej na wietrze
Walczyła z przeszłością
Ramiona jak skrzydła
Podtrzymywały harmonijność ruchów

Kolejne wzloty i upadki
Prowadzą do zwycięstwa