W rutynowym pędzie

kolorowymi myślami
świat tapetujesz
do czasu

pędzisz po utartych ścieżkach
pośpiech wymusza
powtarzanie działań

nie słyszysz nie widzisz
choć zmysły nie zawodzą

sfokusowany na sobie
pomijasz detale
ufasz
mknąc dalej

w tępym wyścigu
zostawiasz zgliszcza
ludzi i wiarę

lampka się świeci
w rutynowym pędzie uparcie
pomijasz światło

w zderzeniu z murem
gubisz sam siebie
i słowa
zdarte do krwi

Mariola Kantor
9 lipca 2025r.