Ceodwa

krzątasz się w moich starych bokserkach
nazywam tak swoje najskrytsze myśli
bo są cholernie rozciągnięte przez samotność
szczęście wypełnia tylko dwa małe guziki

reszta mojej czerwonej metafory umysłu
jest miejscem myśli o przebłyskach światła
szkoda, że w pieprzonym Londynie smog
z szarymi skrzydłami społeczności zieje mgłą

jestem pułapką na myszy w wyścigu szczurów
czekającą na swojego serowego powiernika
szkoda, że w tym pieprzonym domu
wszystkie sery są pleśniowe
i gówno warte zarazem

dotykam nosem szyby na poddaszu mimo snu
który zapadł dwie sekundy potem
pachnie moje ciało
zmęczone ciało
twoje ciało