ojczyzna

Jak włócznia z krwawej stali
Ociekając bezdusznymi łzami
W świetle czerwonego słońca
W chwili śmiertelnego końca

Stoję ocierając krwawe lico
W gniewie potężnego strachu
Ojcowskiego bólu , matczynego płaczu
Miłością przeszyty ojczyźnianego piachu

Stoję nad Tobą w miłosnym uścisku
Wspomnianym w diamentowym błysku
Widzę przed sobą żniwa ciernistej zbroi
Ognistego żaru wypalonej toni

W tle szum, oceanicznego spokoju
Deszczowym mrokiem, brudem zmęczenia
Kajdanami zakute ,Otchłani milczenie
Los wypełniony, spełnione marzenie