„POZWÓL BY WENY CIĘ NIOSŁY…”

„POZWÓL BY WENY CIĘ NIOSŁY…”

Powspominaj tę pierwszą randkę
i nasz pocałunek nieśmiały
w wieczór księżycowej pełni
gdy i gwiazdy z nim promieniały
a tamtego chłopca ?
o jeszcze dziecinnej twarzy

To jemu szeptem wróżyłaś
że i z poezją mógłby flirtować
sztubak, o oczach zakochanych
wpatrzonych w ciebie miła
na zdjęciu czarno białym
z dedykacją słów proroczych…

„Pozwól by weny Cię niosły
gdzie lśnią poetom cykady
poetyckie słowią fale
gdzie zawsze panują wiosny
w barw aurach radosnych
a czas tam nie płynie wcale…
Krzysiowi… w dowód miłości”

I choć nie miał mijać… mówiłaś
lecz bies jak wszystko przemija
po wiosnach czas na jesienie
i spójrz… wywróżyłaś
w poezję wrosłem nieznośnie
a słodycz twych ust z rozrzewnieniem
dziś wierszem wspominam

⊰Ҝღ$⊱…………………………………………………… T☀ruń - 23 marca '25