Kwitnij

Pastelowe domy zgubnie milczą
A głowa niespokojna niczym kat.
Rozkwita mego serca wiśnia.
Rozbrzmiewa kruchy aromat.

Zapomnij. Skreśl. Wyłącz. Wytnij
emocje, co rodzierają duszy kwiat.
Przeszłości nam nie zmienić. Kwitnij.
Subtelny masz duszy wschechświat.

Rozkwitaj. Żyj. Uśmieszkiem miłym
Obdaruj prawie cały świat.
Zapomnij. Skreśl ty w życiu wszystko
co cię obniża... Co oddychać...
Nie daje. Zostaw tylko ślad

Na sercu innych. Piękny. Czysty
A kto docenić nie umiał...
Przebacz im. Każdy w swoim życiu
przez lęk i ból swój przejście miał.

Bo słońce nie wymaga gestów.
Nie mówi "proszę, doceń mnie".
Nie udowadnia. Tylko świeci.
Daruje światło, czasem cień.

Bo u nas zawsze będzie słońce.
I dobroć też zostanie tam,
gdzie rany, blizny się zagoją
I przyjdzie nowe. Ja to znam!

Promienie znów łaskocze rzęsy
Uśmiecham się już dniu nowemu.
Zanucę pięśn ja z głębi serca
I choć nieśmiała ta piosenka...
Glęboki oddech. Kwitnij. Przebacz