Kim jestem?

Czwarta nad ranem, delikatny promyk płonącego Rzymu tańczy na policzkach.
Wstaję, otwieram balkon.
Mój wiatr - Gitarzysta rozwiewa włosy.
Wykrzywiam twarz w słodkim grymasie.
Rozkoszuję się szeptem poranka.
Podglądam pstrokatego motylka, kąpiącego się w kropelkach rosy.
Mój szczęśliwy dzień...


Kim jestem?
Moim światem.
Tysiącami barw migoczących z prędkością światła.
Zielenią kwitnącą wiosenną radością.
Matecznikiem pośrodku wielkiego świata.
Moją małą filozofią.
Wytrwałym Syzyfowym głazem.
Wulkanem.
Kruchą mimozą.
Żołnierzem uzbrojonym w miłość.
Drzewem.
Kwitnącą rośliną.
Gąbką.
Jestem po prostu Eweliną...



Szósta wieczorem, oglądam ostatni promień zachodzącego słońca.
Oddycham ciepłem wieczoru i delikatnością Gitarzysty. Zanurzam ciało w delikatnym aksamicie i przymykam oczy. Sen ogarnia mnie powoli, rozkosznie.
Poddaję się z satysfakcją.
Zasypiam.
Mój szczęśliwy dzień...









(fragment opowiadania pt: "Kim jestem?")