PSY WOJNY

PSY WOJNY

Gna Księżyc sierpem bladym na manowce
przez ciemność smutku… on nocy Słońce
przeglądać krwawe mitologie
czytać rapsodie niepotrzebnych słów
na kamieniu dekalogu, który miał zapobiec
rzeziom… krwi, łez spragnionych wojen psów

Nagonką on, czy martwych cieni łowcą ?
co sfory ludzkiej z góry nie ogarnia
zbiera łzy gwiazd… oczy przeciera
patrzy na swą planetę jak kochankę
na której wiecznie ta nieludzka psiarnia
we krwi się nurza… dom spopiela

Przestał już wierzyć w brednie o Hiobie
i tylko czasem się uśmiecha świtem…
mrożącym w żyłach krew porankiem
gdy w huku bomb przy świeżym grobie
wypatrzy pośród stosów zwłok
niewinną…
i wylęknioną śnieżnobiałą sasankę

⊰Ҝღ$⊱…………………………………………………… Samotnia - 31 marca '13