***

***
Montmartre. Monet i Dali,
Satie, Debussy, Saint-Saens.
A ludziom w sercach się pali
Przesyt i decadence.

Pastele, kolor, wrażenie...
Skąd są ci ludzie - potwory?
Chanel, wygasnięcie, ciśnienie,
Zgaszone w deszczu kolory.

Samotność w duszy ma człowiek,
Wspomnienia obitych kolan.
Dzieciństwo. Ciszy zakątki.
Paryż, Amsterdam, Mediolan.

Rozłąkę jak szatę założę.
Wojna. Ból straty i cynizm.
Jak długo walka trwać może?
Edvard Munch i ekspresjonizm.

Skryć się przed losem? To bzdura.
Modernizm, Maurice Ravel.
Sztuka, a także kultura
Epoki nam tworzą tunel.

Da Vinci. Montmartre'u czary,
Trochę dziewczęcych marzeń...
I noc w noc gnębiące koszmary,
Krwawe wojenne pejzaże.

Wypalonyś? Akceptować warto
Wszystko? Czy też targowanie?
Jak zapałka, gdy o draskę siarką
Tak gorące bywa pożegnanie.

Nie mam siły na wiersze. Pociecha,
Że uśmiechem szczerym twarz jaśnieje.
To komiczne, że wciąż się uśmiecham,
Chociaż w sercu mym zima szaleje.

W moim sercu wciąż luty i luty
Taki mroźny, kłujący i ciemny.
Nie zapomnę ani na minutę,
Że tam była Wieża Eiffla wiosenna.

Anna Szpilewska, tłumaczenie Michał Wodziński
Napisałam go w straszną noc dwa mieś temu

Muzyka : Бумбокс - Ангела