Rozstanie

Zmieniłem pościel na żółtą, sprowadzę słońce do mojej nocy.
Może nie pozwoli mi spać samemu.

Rzuciłem kryształowym wazonem w drzwi, które zamknęłaś.
Miliony świeżych iskierek rozsiały się po mojej pustelni.
Zabraniam, nie wchodź!
Pokaleczysz sobie stopy.

Miejsce na żółtą doniczkę z groszkiem pachnącym zrobiło się samo.

Zdejmuje obrazy,
akurat dziś nie potrzebuje towarzystwa.

Mam już żółtą farbę. Pomaluje widelce, krzesła i firanki,
a resztę wleję sobie do głowy.

Żółty... Słoneczny... Jajeczny...

Bo w amoku otępienia jedyne co pamiętam,
to jak bardzo nienawidziłaś tego koloru.