Wzgórze

Kiedy łzy twoje, potokiem znów płynną,
kiedy woda jest bystrą soczysta,
pamiętaj, tam serce jest twoje,
boś ty jest wszystkich
Ziemia Bystrzycka,

stąpać lekko piórkiem, pisać marzyć solić
cukrem to przysypać, niczego już się nie boisz,
strofy płynną same, nie wiadomo z kąd się biorą,
ale serce prawdą rozum tylko Sól ziemi czarnej kadr...

Cukrowe są lody, cukrowe orzechy,
jasne pola słońca, dla ciebie widokiem,

podążać jak piechur z kijkami na skroni,
mewa będzie wzorem, gdy myślimy oboje,
uśmiech taki organ, bierze się z niczego,


tylko ech serca, powie ci o tym,
zgrabne dłonie rąk śmigają jak lotki,
gra w babinktona, żyżne pole otrąb.