I TY I JA

I TY I JA

Ciągle w drodze
zmierzamy dokądś
przez toń czasu bezdenną
przez haftowane wierszami
niezliczone stronice
z nieszczęśliwą Ziemią
kołując bezwolnie po błękicie
i ty i ja

My prometejskie dzieci
i nasze tulące do siebie dwa cienie
niepokoje nasze
smutki i szczęścia
gdzieś wiodą nas jeszcze
przez Słońca promienie
na chaosu przestronie
wszechświata

I ciągle ten perspektywiczny
widok z niejasną nadzieją
gdzie jeszcze się życie kołata
w kwiecistych poematach
czując swe tętno
emocje i namiętność
gdzie kwitną wiosny
jesienie więdnieją

⊰Ҝற$⊱……………………………………………… T☀ruń - 6 października '22