Najbardziej samotny pingwin

Najbardziej samotny pingwin

W lodowato marmurowym pałacu
Mieszka ten, słynny z autorytetu
Wydostawszy się z biedy szałasu
Zaczął szukać do miłości biletu

Doszedł sam na sam czubek szczytów
Znawca akcji giełdowych baletu
Z życiorysem pełnym zaszczytów
Kontem, które nigdy nie zaznało debetu

Ma wszystko, i wszystko mając za nic
W pięknym fraku i koszuli śnieżnej
Nie uznając cudzołożnic i kochanic
Szuka żony o skromności bibliotecznej

Wyposażył swe łoże w drugą kołdrę
Trochę chrapie, więc ma parę nausznic
Kupił Cognac, bransoletkę, kolendrę
I patelnię do smażenia jajecznic

Tak by chciał wreszcie ogrzać ten pałac
Tuląc miłość w południe niesobotnie
Choć mieszkają z nim iMac i Cadillac
Biedny pingwin wciąż marzy samotnie

Chociaż tęskni w sposób wiadomy
Zna wykroczeń miłosnych anatomię
W głębi serca jest boleśnie świadomy
Że sam sprawca jest w pierwszym tomie.

5 września 2024 roku, teraz
Autorka:
Karolina Michałowska