WODZĄC PO WÓD KRAINIE

WODZĄC PO WÓD KRAINIE

Zdarzyło się dawno…
nie pomnę już kiedy
gdym został urzeczon
pięknem tej krainy
lasów zasypanych
szelestem igliwia
miliardem… lawiny

Jezior niebem szklonych
niczym oczu tysiąc
zachodów rumianych
co nad lasem wiszą
gdym przemierzał łąki
z wiatrem roztańczonym
z Ponar do Boguchwał

Bieżąc stopą bosą
uskrzydlony ciszą
płynąc z ranną rosą
gdym w tę ciszę wsłuchał
szybując na chmurach
gdzieś… ku Martynice
tam Mount Pel'e buchał

Wodząc po Mazurach
wzrokiem rozmarzonym
odpływałem w światy
złotych pomarańczy
w ślad za żurawiami
gdzie śpią tajemnice
gdzie poezja tańczy

⊰Ҝற$⊱……………………………………… Ponary u Narie - 5 września '12