Misterium

Ostatnia nuta łabędziego śpiewu
rozbiła lustro jeziora
Tatarak podmuchem wiatru
modlitwę wyszeptał
Płocha osika zadrżała
liści janczarami
Słońce okryło się żałobnym trenem
Niebo szare ostrza sztyletów
wbiło w ziemię
Orkiszu łany westchnęły w oddali
roniąc chabrowe łzy

Rumiankowym misterium
wrażliwa natura
pożegnała Przyjaciela

~Anka Sasanka