Γεύση Απόγνωσης

Γλείψε τα χείλη μου και πες τι γεύση έχει η απόγνωση…
Έχει την γεύση της βραδινής σιωπής…
Βούτα στο βλέμμα μου και πες τι χρώμα έχει η θλίψη.
Έχει το χρώμα του φθινοπώρου.
Τα ρούχα μου τρίφτηκαν πάνω μου,
μυρίζουν την αλμύρα του κορμιού σου.
Ένα πανωφόρι ο πόνος σου.
Στο προσκεφάλι μου το χαμόγελο σου.
Χάδια, οι λέξεις σου.
Ένα καταφύγιο η μορφή σου, χαμένο στο χιόνι,
και μέσα φλόγες σιγοκαίνε, ο συριγμός τους τ’όνομα μου...
Σε ‘σένα έρχομαι, στα μάτια στάλες βροχής,
στα χείλη φαντάσματα φιλιών…