Niebieski spotyka Niebieską

Niebieski jak zarażony
Chorobą
Na zapomnienie
Widzi swą drugą połowę
W Niebieskiej poświacie
Niebieski już wie
Nie czas filozofować
Gdy geny każą działać
Bo co powstanie z połączenia
Bladego zatroskania
Nad losem syna
Który zamieni się
W barwę Niebieskiego
Z namiętnością Niebieskiej
Pogrążonej w nieświadomości bioder
Czującej tylko swą kobiecość
Niebiescy potomkowie
Pewnie nie będą tryskać
Świadomością popełnienia zbrodni
Na kolorach tęczy
Oni pozostaną na zawsze
Zmieszani barwami myśli
Niebieskiego
I wilgotnych westchnień
Niebieskiej