OD ILUŻ JUŻ LAT

OD ILUŻ JUŻ LAT

Boś jest i jestem ja
idziesz też jak ja na dwa pa
i tak to tu istniejemy
idziemy tak sobie niespiesznie
jak dzieci ufne marzymy
a gdy gwiazdy o zmroku wstają
wirując kochamy i czujemy

Rzeczywistość zaklinamy
spotykamy od iluż już lat
wstrzymujemy
równy krok
przy kwieciu maku
pod tęczą zakrzepłą nad nami
frunącymi nad żurawiami

Czekamy wiosen kolejnych
oddalamy i znów zbliżamy
na drodze, jak i one
w wędrówce wśród menażerii
nieba i piekła brzegami
ku Słońcu
oby… nie daremnie

⊰Ҝற$⊱…………………………………………… T☀ruń - 17 stycznia '24