JAK UMIEMY, JAK MOŻEMY

JAK UMIEMY, JAK MOŻEMY

Hej poeci, z annałów poeci
inżynierowie malutkich dusz ludzkich
my wierszokleci
giermkowie poezji prawie szczęśliwi
w pasmach mąk
smutni, gdy liście opadają i mrą
czezną kwiaty i trawy
niczym szczątki jawy
najnieszczęśliwsi ze stworzeń
legendę waszą wszą
też poezją czcimy
choć kilkoma słowy

Miast marmurem, granitem
kurtuazyjnym językiem
by nie gasł cnót szlachetnych blask
by kurz czasu nie zatarł, nie zdławił
w pasażach milczenia
wiecznych snów krainy
wyplatamy niestrudzonym chórem
jak umiemy, jak możemy
by przypominały niedoścignionych was
zawzięcie was wielkich
powierzane kartkom papieru
wierszy naszych rymy

⊰Ҝற$⊱……………………………………………………… T☀ruń - 9 grudnia '23