ASTROLOŻKA

ASTROLOŻKA

Odmykasz nieba okiennice
na krążące w półmroku gigantyczne widma
w ogromie niezmiernego odmętu
karnawału wszechświata
stawiasz krok na próg wieczności
by chadzać ze mną po firmamencie
jak astrolożka zwiedzać jego dziedziny
gdy światłami rozkwita
okrywać w zachwycie
oceanów kosmicznych głębiny
gwiazda po gwieździe
galaktyka po galaktyce

Słyszysz echa akordów
muzyk z ciszy zagadkowej
filarów stworzenia
co w nieskończoności drzemią
omijasz maszty, kominy, dzwonnice
i Księżyc dziś tak ekstatyczny
pełnią rozmarzony
nań morza spokoju
co jak klejnotów pola lśnią
aż serca drżą

⊰Ҝற$⊱…………………………………………………… T☀ruń - 29 listopada '23