Ajent głębin Literatury

Jestem żeglarzem w rubieżach
sensu.
Odnalazłem wyspę o nazwie: Niechcenie.

Posiadam jej współrzędne. To upadki w twą kobiecość
zadecydowały o mej poetyckiej prozo-męskości…

Ilekroć mierzę wielkość krucjaty słońca –
upadam pod promieniem jako stróż twego Imperium Myśli,

które sprowadza mnie do twej kajuty, a w niej jest rym dokładny
i my tylko podlegli sobie

jako każda gwiazda, o każdym dukcie nieba, w każdej Księdze Genesis
posiadasz własną duszę


wertując i przekartkowując fale jak kartki.

Wszystkie błyski zebrane jak wiersze
jesteś senna odliczaniem pensum na rzecz Jutra.

Mamy dzisiaj tu i Teraz, dramat w trzech miesiącach niedocenianej liczby –
kruszymy się ziarnami Statku pijanego.


Odkryliśmy swe pokrewieństwo
Wody i literatury.

I szum słów z cudu, Może to w Spokoju
poznałaś mnie ajenta głębin serca

literatury?