Wypłynąć na głębię słów

Jak ciężkie bywa słowo przemilczane,
którego echo dźwięczy na dnie serca?
Ile cierpienia zniesie ponad miarę
czyste sumienie, które dobro wznieca?

To co się rodzi pod banderą nocy,
kiedy na niebie księżyc gwiazdy srebrzy,
bywa ulotne i z duszą się droczy –
pragnie pozostać w zakamarkach ciszy.

Dlaczego zatem tak często ranimy
osoby, które dla nas są najbliższe?
Może to wina szemranej godziny,
bądź Psyche, która scenariusze pisze.

Jakkolwiek bywa, nauczmy się słuchać
to co ktoś inny ma do powiedzenia.
I uszanujmy, myśl która jest krucha,
abyśmy mogli łzy w radość zamieniać.

Misterium mowy jest jak Pismo Święte,
zawiera prawdę sacrum namaszczoną.
Zamiast bliźniemu nacisnąć na piętę,
dłoń mu podajmy, aby nie utonął.

Kasia Dominik