Ύπνος Δίχως 'Ονειρα

Ταξίδευα μόνος εκέινο τον καιρό και προχωρόυσα αργά γιατί ο δρόμος ήταν δύσβατος και οι καιρόι αποθαρρύντικοι.
Μόλις έιχα καταφέρει να επιζήσω απο μερικές σημαντικές μάχες που έχασα και ήμουν ήδη 30 χρονών,αποφασησμένος να ξεκινήσω ξανά απο την αρχή.
Κάποια στιγμή βρέθηκα μπροστά σ'ένα παράξενο ξέφωτο κοιτάζωντας αφηρημένα ψηλά αντικρίζωντας ένα ολόγιομο παγωμένο φεγγάρι που αντιμετώπιζε τη νύχτα και τη γή με πλήρη αδιαφορία.
Κόιταξα λοιπόν τριγύρω να με δώ μα δεν με έιδα πουθενά.Τα χρόνια έιχανε περάσει και γω δεν ήμουν πια ο 'ιδιος.