ZWAŻ…

ZWAŻ…

Za prawdą pędzisz
nasłuchujesz jej odgłosów
choć smętne horyzonty snują się wokół
na oślep biegniesz
co dnia gdy nowy ranek nastaje
rok za rokiem

Gnasz gdzieś
bezradnie zygzakiem
między sercem a słowem
coraz bardziej zdyszanym krokiem
raz nieśmiało raz zuchwale

Gdzie… ?
sam nie wiesz
raz się zachwycasz
raz kontestujesz
czasem zrezygnowany niweczysz zapały

Zważ…
ile jeszcze wytrzyma twe serce
niespokojnie mi patrzeć za tobą
bo gnasz…
by nie wrócić… do wierszy
które będą

⊰Ҝற$⊱………………………………………………… Kołobrzeg - 23 września '23