czas zamienia nas w kamienie

na nowo wyrosnę wczesną wiosną
będę kwiatem z koroną
o zapachu konwalii

natchniony anioł z bosymi stopami
dotknę lekko wargami kropel rosy
by nie uschnąć koło północy

wśród innych kwiatów jestem uroczy
tylko te smutne oczy
zdradzają prawdę
co w duszy

żółknę wczesną jesienią
zamieram
pozostawiam zapach w pamięci
pozostawiam nasiona
w glebie twardej jak twoje kamienne serce