Wybuch

Stali jak jedno
padli jak dwoje
w popiołu łzach
zatonęli
i ogień strawił już wnętrzności swoje
i smutku na twarzy zostawił
i żal będzie wracać
do tego pamięcią
i żal zostać zapomnianym
nie ten kto się spalił
a ten kto spłonął
oczy swoje w prochu zostawił.