Sinusoidalny

Tyle mam w sobie miłości
Że trudno ją wprost pomieścić
I złości tyle jest we mnie
Że świat mógłbym unicestwić

Wdzięczności tyle co żalu
Pokory tyle co dumy
Odczuwam spokój najświętszy
I szał co porywa tłumy

Godzę się co dzień ze światem
A potem się nagle buntuję
Czasami chciałbym coś zmienić
To znowu go akceptuję

I stan owej równowagi
Ryzyka i bezpieczeństwa
Wprawia mnie w istny paraliż
I wiedzie wprost do szaleństwa

Albin