Na szali

Opatentowali westchnienie
Wznieśli puchar obligacji walut
Naruszyli strefę dzienną szpitala z łez
Kształtowali serum prawdy pointą
Zaszokowani nieistnieniem obrócili w niwecz pracę u podstaw

Dwojga oczu
Dwojga serc
Dwojga szeptów

Dla siebie obrzucili prawdą gówno warte papiery wartościowe

Teraz brutto mają ciało
Netto duszę zatraconą

Ich chwycony dzień świadczy o pamięci festiwalu życia
Z którego przynieśli nagrodę z pychy
Dyżur ze słuchowiska wiatru porywa tantiemy doli

Gładzą popiersia w naszym kraju, na poczet zmysłów polskiego ciała
Cierpliwi są, łaskawi są, lecz szukają poklasku
W błyskach fleszy nurtujące apanaże ze zwycięstwa nad pewnością

W pełni wyjściowej kreacji braw odepchniętych językiem mrozu
Na rzecz rozwoju regionalnego programu nadzoru nadziei
Wahanie dopuszczone do wagi, gramaturą jaskółki w locie

Operacyjna precyzja
Budzi w nich strach, zataczają koła kropką nad ypsilonem

Odpust mają co dzień