Przebaczenie

Kluczę w dżungli krytyki
gubiąc dzień wczorajszy
w pogoni za jutrem
jakże niepewnym.

Próbuję pocieszyć
wewnętrzne dziecko
i zapomnieć o doznanej krzywdzie
przez niepohamowaną zawiść.

Zamykam oczy, wyciszam umysł –
wszystko zawierzam niebu.

Przepraszam, wybaczam,
bo błądzić to rzecz ludzka.
Człowiek nie jest nieomylny,
jest dobry, tylko czasem o tym zapomina.

Kasia Dominik