Czy to już (moja) pora?

Były, a mam wrażenia, że są:
ślady stóp – pieczęć mojego istnienia,
myśli, które odchodzą ode mnie,
nim zdołam je zapisać,
wspomnienia, których jeszcze
nie zapamiętałam
i spotkania, które się rozminęły.

Liczydło życia ironią wyostrza
kontury samotności, gdy z kroplówek
kapują sekundy.

A przecież kos śpiewa dla każdego,
tylko o innej porze.

Kasia Dominik