Odparować

Myślące wystawiam za drzwi;
nie płaczę za czymś, czego nigdy nie było.

Na rozstaju sumienia, gdzie
żadna zemsta nie dorówna przebaczeniu,
zestrajam czynami przekaz nadprogowy.

Piasek pod powiekami
jest moim punktem odniesienia,
arytmią transferu. Podsycam go rezonansem
międzysłownym.

Bramą do metafizyki
i czystej percepcji: idę
w nowe przestrzenie, gdzie
wycofać się znaczy wrócić.

Kasia Dominik