Peron

nikt nie czeka

do wyjścia kilkadziesiąt metrów
bazaltowej układanki
kostki przywierają do siebie
jak słowa

nie lubisz mówić
śmiejesz się że milczenie
odziedziczyłeś po przodkach

jeszcze tylko parę kroków
po kamiennych falach

nie cierpisz morza
twierdzisz że jest nieokiełznane
że nie lubi należeć

potykam się
to nic
droga jak droga

to tylko ten cholerny
bagaż