Ukraina

Ziemio cierpiąca, która nie jest moją,
ziemio-legendo, w której rzekach poją
konie rycerze z książek Sienkiewicza
i która byłaś ziemi mej granica,

ziemio, na której krew na krwi twardniała
i która tylko tym się moją stała,
że z moją ziemią krew ją połączyła
jak rzekę z rzeką łączy nurtu siła -

którzy cię depczą, którzy brzeg twej skroni
piętnują rylcem rozpalonej broni,
którzy już łupy zdarte z ciebie liczą,
nie wiedząc przy tym, że i im granicą

staniesz się, ziemio - nie zmylili drogi.
Idą do ciebie, a przez ciebie w ogień.