Interferon

Zadumany wiersz
środkiem wyrazu
gasnącego szczęścia
wykrzykuje kartce w twarz
martwe spojrzenie.

Adaptację hedonistyczną
zakopuje w oceanicznym punkcie
niedostępności
gdzieś w Panchaia,
by horrendalne słowo,
które umiera wiele razy
nie raniło siebie i innych.

Kasia Dominik