QUO VADIS ? | version: 7.06.2014 19:04

KRZYSZTOF றARIA SZARSZEWSKI
……………………………………………………



QUO VADIS ?


Na zacienionym dworcu świata
Pod skamieniałym zegarem
Przemijasz drobnym drukiem jak czas
Mijasz kolejne kolejowe kamienie
Milowych refleksji w oparach absurdu
Rozsiadasz się w swoim przedziale
Kartkujesz świat… kartkujesz życie
Quo vadis…?


Przekuwasz w wiersz ciszę
Utwór pod semaforów dzwonami
Pamięci i zmęczenia kruchymi strofami
Za oknem twojego pospiesznego pociągu
Na próbę ideał donikąd docierasz
Przemijają krajobrazy przeznaczenia
Dniem i nocą migoczące refleksy
A chciałbyś choć wiedzieć skąd ?
Quo vadis…?


Dźwigasz tę nostalgię z walizką wspomnień ?
Z mozołem błękitów i ciemności
Znalazłeś ten wiersz…
W wyblakłej drodze donikąd
Wysyłasz go jak bukiet hortensji…
Ślepcom manekinom
I niemym, nietwórczym muzykom
Jak skamielinę z labiryntów ciemni
Skąd dni niepotrzebne nikomu… i myśli
Słowo po słowie uciekają… w poezje
Quo vadis…?


Samotnia …………………………………………………… 25. O5. '14