Zaduszki. | version: 1.11.2013 16:05
Łuna świateł niebo rozpala,
mroki i ciemność - siłą zniewala;
płoną groby,wzruszenia wracają,
ludzkie odczucia granic nie znają.
Jak kultowe są tego zwyczaje,
strawę na grobie dla ducha się daje,
lub też odpusty dosięgnąć nas mogą.
gdy ciche modlitwy egoizm przemogą.
Wstęga wrażeń, noc wypełniać będzie,
w śnie i w życiu - poprostu - wszędzie.
mroki i ciemność - siłą zniewala;
płoną groby,wzruszenia wracają,
ludzkie odczucia granic nie znają.
Jak kultowe są tego zwyczaje,
strawę na grobie dla ducha się daje,
lub też odpusty dosięgnąć nas mogą.
gdy ciche modlitwy egoizm przemogą.
Wstęga wrażeń, noc wypełniać będzie,
w śnie i w życiu - poprostu - wszędzie.
Poem versions
- 12.11.2013 15:45
- 1.11.2013 16:05
- 1.11.2013 15:28
- 1.11.2013 15:21
- 1.11.2013 14:36

My rating
My rating
My rating
My rating
@
Panie Edmundzie...dziękuję za ocenę moich wierszy jak i za duchowe wsparcie.Pozdrawiam serdecznie.
My rating
My rating