List 1 | version: 20.09.2012 08:12
Zatopiła się wśród własnych łez.
Zaginęła tracąc całą siebie.
Stała wśród porozrzucanych
marzeń, nadziei, wspomnień
I choć to było jej
to wydawało sie jakby obce.
Jak mogła być tak szczęśliwa ?
Skoro teraz nie czuje już nic
nie śmieje sie do słońca i nieba
nawet nie patrzy...
I chce Ci powiedzieć, że
nie przestane
nie zapomne.
Zaginęła tracąc całą siebie.
Stała wśród porozrzucanych
marzeń, nadziei, wspomnień
I choć to było jej
to wydawało sie jakby obce.
Jak mogła być tak szczęśliwa ?
Skoro teraz nie czuje już nic
nie śmieje sie do słońca i nieba
nawet nie patrzy...
I chce Ci powiedzieć, że
nie przestane
nie zapomne.
Poem versions
- 22.09.2012 15:11
- 20.09.2012 08:12

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating