Pocałunki | version: 29.01.2020 13:10
Mówią,
że pocałunkiem
zabierasz sobie kawałek duszy.
Ale to nie prawda,
gdyby tak było
byłabym jak bukiet róż
przyniesionych o poranku,
zdziwiona i jaśniejąca.
Pocałukiem, mówią,
można zabrać moc,
ale i to nie prawda.
Bo byłabym jak Samsom
w objęciach Dalily,
wyznałabym wszystkie swoje tajemnice,
a ja przecież nie mam tajemnic.
Czy to jest samotność,
że nie możesz zabrać
nawet odrobiny
z tego, co daje świat ?
Ani kropli cudzej krwi
by nakarmić
demony, które wetobie mieszkają,
żeby wreszcie przestały płakać.
Na wieczność złaknione
wmawiają mi,
że są miłością.
Pocałunki.
Niczego nie mogę ci darować.
że pocałunkiem
zabierasz sobie kawałek duszy.
Ale to nie prawda,
gdyby tak było
byłabym jak bukiet róż
przyniesionych o poranku,
zdziwiona i jaśniejąca.
Pocałukiem, mówią,
można zabrać moc,
ale i to nie prawda.
Bo byłabym jak Samsom
w objęciach Dalily,
wyznałabym wszystkie swoje tajemnice,
a ja przecież nie mam tajemnic.
Czy to jest samotność,
że nie możesz zabrać
nawet odrobiny
z tego, co daje świat ?
Ani kropli cudzej krwi
by nakarmić
demony, które wetobie mieszkają,
żeby wreszcie przestały płakać.
Na wieczność złaknione
wmawiają mi,
że są miłością.
Pocałunki.
Niczego nie mogę ci darować.
Poem versions

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating