o | version: 16.12.2016 16:14

noc odmierzana strofami

dzień liczbą zmienianych pieluch

butelki stoją dwurzędem

milczą



nikt nie potrafi tak kochać

i tak tragicznie umierać

jak bohaterzy artwiesza

i miłość



butelki puste jak wnętrze

mastaby z przeszłej epoki

ty nie zapłaczesz nad grobem

nie przyjdziesz



nie weźmiesz dziecka

tam przecież

czasu brakuje

dla żywych